راه خدا آزادى . » « 1 »
مردى با شگفتى گفت : مولاى من آزادش كردى ؟ !
امام فرمود : [ بلى ، از جدّم رسول خدا شنيدم مىفرمود : « هر كس لقمهاى بيابد و آن را پاك كند يا بشويد سپس آن را بخورد هنوز در شكمش جايگزين نشده خداوند او را از آتش جهنم آزاد مىكند . » و من شخصى را كه خداوند از آتش آزاد كرده در بردگى نگه نمىدارم . ] . « 2 »
ديدار كنندگان با امام عليه السلام به خاطر دين
گروهى به حضور امام حسين عليه السلام شرفياب شده و گفتند : اى فرزند رسول خدا ( ص ) ، ياران ما پيش معاويه رفتند و ما به محضر شما آمديم .
امام فرمود : « در اين صورت من بيش از جايزهاى كه معاويه به ايشان مىدهد به شما عطا مىكنم . » « 3 » گفتند : فدايت شويم ما به جهت دينمان آمدهايم .
حضرت سر به پايين انداخته و با انگشت زمين را خراش داد و پس از سكوت طولانى سربلند كرده فرمود : « كوتاه سخن آن كه هر كسى ما را دوست بدارد و اين دوستى به جهت خويشاوندى بين ما و او و يا به جهت نيكى كه ما به او كرده باشيم نباشد ، بلكه به خاطر خدا و پيامبرش ما را دوست بدارد ، روز قيامت همراه ما مىآيد همانند اين دو انگشت » « 4 » - حضرت دو انگشت سبابه را به هم چسباندند - . « 5 »
هامش
( 1 ) . أنت حرّ لوجه اللّه .
( 2 ) . نعم ، سمعت جدّي رسول اللّه ( ص ) يقول : « من وجد لقمة فمسح منها أو غسل ما عليها ثمّ أكلها لم تستقرّ في جوفه إلا اعتقه اللّه من النار » و لم أكن استعبد رجلًا أعتقه اللّه من النار . بحارالانوار : 66 / 433 ؛ عيون اخبار الرضا عليه السلام : 2 / 43 ، ح 154 .
( 3 ) إذن اجيزكم بأكثر ممّا يجيزهم .
( 4 ) . قصيرة من طويلة ، مَن أحبّنا ، لم يُحبّنا لقرابةٍ بيننا و بينه و لا لمعروف اسدنياه إليه . إنّما أحبّنا لِلّه ورسوله جاء معنا يوم القيامة كهاتين - و قرن بين سبابتيه - .
( 5 ) . بحارالانوار : 27 / 127 .