نفرين والدين عليه فرزند
فرزندى كه والدين در حقّ او نفرين مىكنند
430 - حضرت امام حسين عليه السلام به اين مضمون فرمود : در شبى كه بسيار تاريك و كم فروغ بود به همراه پدرم اميرالمؤمنين عليه السلام در مسجد الحرام در طواف بودم .
مسجد الحرام خلوت شده و زائران خفته و چشمها آرام گرفته بود .
در اين هنگام صداى شخصى به گوش رسيد كه با دلى دردمند و صدائى حزين و نالهاى غمگين چنين ناله سر مىداد :
اى خدايى كه دعاى گرفتاران را در تاريكىها مىشنوى .
اى خدايى كه گرفتاريها را مىزدايى . و بليّات را مرتفع مىسازى .
و بيماريها را بر طرف مىنمايى .
اينك ميهمانانى دور خانهات گرد آمدهاند . كه تعدادى از آنان خفته .
و عدهاى ديگر بيدار و به درگاهت دعا و استغاثه مىكنند .
شرح
قال الإمام الحسين عليه السلام : كنت مع أميرالمؤمنين عليه السلام في الطواف . في ليلة ديجوجية « 1 » - قليلة النور - .
و قد خلا الطوّاف .
و نام الزوّار . و هدأت العيون .
إذ سمع مستغيثاً مستجيراً مترحّماً « 2 » بصوت حزين محزون . من قلب موجع .
هامش
( 1 ) - في نسخة : ديجوجة .
و يحتمل أن يكون : ديجور .
( 2 ) - في بحار الأنوار : مسترحماً .