تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرزندان رحمت شده و فرزندان نفرين شده ( فارسى ) — صفحة 116

مساهمون:

ص١١٦
مدت زيادى است كه از من دور شده . و او در عراق زندانى مىباشد . و با اين كهولت سنّى كه دارم اميدى ندارم كه قبل از مرگم او را ببينم . من اشتياق زيادى به ديدار فرزندم دارم . و براى او دل نگران هستم . از شما مىخواهم كه براى خلاصى او دعا كنيد . زيرا او برادر رضاعى شماست . و هر دوى شما - در نوزادى - هم شير بوده‌ايد . در اين هنگام امام صادق عليه السلام به مادر داود فرمود : - اى مادر داود - چرا دعاى استفتاح را نمىخوانى ؟ زيرا استجابت اين دعا تضمين شده است . و آن دعا . دعائى است كه زود به اجابت مىرسد . و آن دعا . دعائى است كه خداى متعال درهاى آسمان را براى آن مىگشايد . و ملائكه با آن دعا روبرو مىشوند . و بشارت اجابت آن را مىدهند . و خداى متعال بهشت را به شخصى كه اين دعا را بخواند . كرامت مىفرمايد .
شرح
قالت : ثمّ إنّي دخلت على أبي عبد اللَّه جعفر بن محمّد عليهما السلام - و كان عليلًا - . فلمّا سألته عن حاله و دعوت له . و هممت بالإنصراف . قال عليه السلام لي : - يا امّ داود - ما الّذي بلغك عن داود ؟ - و كنت قد أرضعت جعفر بن محمّد عليهما السلام بلبنه - . فلمّا ذكره - لي - بكيت . و قلت له : - جعلت فداك - أين داود ؟ داود محتبس بالعراق . و قد انقطع عنّي خبره . و يئست من الإجتماع معه . و إنّي لشديدة الشوق إليه . و التلهف عليه . و أنا أسألك الدعاء له . فإنّه أخوك من الرضاعة .