207 - محمّد بن مسلم گفت : بهمراه امام باقر عليه السلام بين مكه و مدينه راه مىرفتم .
من بر الاغ خود سوار بودم و حضرت نيز بر قاطر خود سوار بود .
در ميانهء راه مشاهده كردم كه گرگى از بالاى كوهى پائين آمد و به طرف حضرت راه افتاد سپس در مقابل ايشان ايستاد .
آنگاه حضرت قاطر خود را از ادامهء حركت باز داشت .
در اين هنگام آن گرگ جلو آمد و دست خود را بر زين قاطر حضرت قرار داد و گردن خود را بالا گرفت - و گويى مىخواست چيزى را به حضرت بگويد - .
حضرت سر خود را پايين آورد و گرگ ساعتى با حضرت سخن گفت .
سپس حضرت به آن گرگ فرمود : برو . من اين كار را انجام دادم .
آنگاه آن گرگ - در حالى كه مىدويد - از آنجا رفت .
من به حضرت گفتم : - فدايت گردم - چيز عجيبى ديدم ؟
حضرت فرمود : آيا مىدانى كه اين گرگ به من چه گفت ؟
گفتم : خدا و رسول او و فرزند رسول او داناتر به اين امر مىباشند .
حضرت فرمود : اين گرگ به من گفت : كه همسرش در اين كوه زندگى مىكند و باردار مىباشد . و درد زايمان گرفته اما زايمانش سخت شده است .
شما دعا كنيد تا خداوند زايمانش را آسان كند و از اين مشكل خلاصى يابد .
و نيز دعا كنيد تا هيچيك از فرزندانم بر احدى از شيعيان شما مسلّط نگردد .
من در جواب گفتم : برگرد . من براى اين امر دعا كردم « 1 » .
هامش
( 1 ) - عن محمّد بن مسلم قال : كنت مع أبي جعفر عليه السلام بين مكّة و المدينة نسير - أنا على حمار لي و هو عليه السلام على بغلة له - إذ أقبل ذئب من رأس الجبل حتّى انتهى إلى أبي جعفر عليه السلام فحبس له البلغة حتّى دنا منه . فوضع يده على قربوس السرج و مدّ عنقه إليه و أدنى أبو جعفر عليه السلام أذنه منه ساعة . ف
ف ثمّ قال عليه السلام له : إمض . فقد فعلت - فرجع مهرولًا - .
فقلت : - جعلت فداك - لقد رأيت عجباً .
فقال عليه السلام : هل تدري ما قال ؟
قلت : اللَّه و رسوله و ابن رسوله أعلم .
فقال عليه السلام : ذكر أنّ زوجته في هذا الجبل - و قد عسر عليها ولادتها - فادع اللَّه عزّ و جلّ أن يخلّصها .
و أن لا يسلّط شيئاً من نسلي على أحد من شيعتكم أهل البيت .
فقلت : قد فعلت ( دلائل الإمامة ص 223 ) ( راجع : الاختصاص ص 300 و كشف الغمّة ج 3 ص 122 و بصائر الدرجات ص 458 الباب 15 و مناقب آل أبي طالب عليهم السلام ج 4 ص 205 ) .
قال محمد بن مسلم : خرجت مع أبي جعفر عليه السلام إلى مكان يريده ف سرنا و إذاً ذئب قد انحدر من الجبل و جاء حتّى وضع يده على قربوس السرج و تطاول فخاطبه .
فقال له الإمام عليه السلام : ارجع فقد فعلت .
قال : فرجع الذئب مهرولًا .
فقلت : - سيّدي - ما شأنه ؟
قال عليه السلام : ذكر أنّ زوجته قد عسرت عليها الولادة فسأل لها الفرج .
و أن يرزقه اللَّه ولداً لا يؤذي دوابّ شيعتنا .
قلت له : اذهب . فقد فعلت ( بحار الأنوار ج 27 ص 272 ) .