پس بنگر چگونه بر آنها عذاب آمد و چه هشدارهايى كه به آنها داده شد .
ما بر آنها به يكباره فرياد و صيحهاى ( مرگبار ) زديم .
سپس آنها چون برگ خشكيده ريز ريز شدند و خُرد گشتند « 1 » .
140 - ( قوم ) ثمود از روى طغيان و سركشى ( صالح پيامبر خدا را ) تكذيب كردند .
آنگاه شقىترين فرد آنها ( براى كشتن ظالمانهء شتر پيش قدم شد و ) به پا خواست .
سپس پيامبر خدا به آنها گفت : اين شتر خداوند است .
نوبت آب خوردنش را رعايت نمائيد .
( و مزاحم آن نشويد و از آب خوردنش جلوگيرى نكنيد ) .
امّا آنها صالح را تكذيب نمودند و شتر را پى كرده و كشتند .
سپس خداوند آنها را بخاطر اين گناه در هم كوبيد و بر آنان عذاب فرود آورد .
و ديارشان با خاك يكسان نمود . و خداوند از عقوبت آنان باك نداشت « 2 » .
هامش
( 1 ) - كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ « 23 » فَقَالُوا أَبَشَراً مِنَّا وَاحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ « 24 »
أَءُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ « 25 »
سَيَعْلَمُونَ غداً مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ « 26 »
إِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ « 27 »
وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ الْمَاءَ قِسْمَةٌ بَيْنَهُمْ كُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ « 28 »
فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَى فَعَقَرَ « 29 »
فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ « 30 »
إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً وَاحِدَةً فَكَانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ « 31 » ( القمر ) .
( 2 ) - كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا « 11 » إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا « 12 »
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا « 13 » فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا « 14 » وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا « 15 » ( الشمس ) .