تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پدران و مادران رحمت شده و پدران و مادران نفرين شده ( فارسى ) — صفحة 142

مساهمون:

ص١٤٢
261 - پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به مردى كه فرزندش را از دست داده بود نامهء تسليت‌آميزى ارسال داشتند . در اين نامه چنين آمده است : خداى متعال اجر تو را افزون كند . و صبر و بردبارى را به تو الهام نمايد . و به ما و تو توفيق شكرگزارى را عنايت فرمايد . جان ما و اموال ما و فرزندان ما موهبتى الهى است كه به عنوان امانت در دست ما مىباشد . خداى متعال تا وقت معيّن و اجل مشخصّى آنها را در اختيار ما قرار مىدهد . و سپس - در وقت معلوم - آنها را از ما باز مىستاند . و خداى متعال به ما دستور داده است كه در وقت داشتن نعمت . شكر او را بجاى آوريم . و در هنگام بلا و مصيبت . صبر و بردبارى را پيشهء خود سازيم . بدانكه فرزند تو نعمت و موهبت الهى بود كه خداى متعال آن را در اختيار تو قرار داد تا تو با آن مسرور و خوشحال باشى . و خداى متعال فرزندت را از تو گرفت و در مقابل آن - چنانچه صبر نمايى و راضى به رضاى الهى باشى - به تو اجر و ثواب كرامت مىفرمايد . سعى كن تا جزع و بىتابى . اجر و ثواب تو را ضايع نسازد . زيرا در اين صورت بر فقدان اين اجر و ثواب پشيمان خواهى شد . و بدانكه اگر بر زيادى ثواب صبر - بر اين مصيبت - آگاهى پيدا كنى . خواهى دانست كه اين مصيبت كوچك - در مقابل آن ثواب برزگ - كم ارزش مىباشد . و بدانكه جزع و فزع نمودن و بىتابى كردن . چيز از دست رفته را برنمىگرداند . و غم و اندوه . مقدّرات الهى را بر هم نمىزند .