آيين كيفرى اسلام ( شرح فارسى تحرير الوسيلة ) ( حدود ) ( فارسى ) — صفحة 219
مىدهد ، حكم مىشود . اموالى كه كسب مىكند را مالك مىشود ؛ و اگر شخصى بميرد كه فردِ تائب ، وارث او باشد ، از او ارث مىبرد ؛ و مىتواند با همسر سابقش با عقد جديد ازدواج كند . اگر زن مرتدّ فطرى شد ، او را حبس ابد كرده و در اوقات نماز كتك مىزنند ؛ در غذا و طعام بر او سخت گرفته و مرتّب از او طلب توبه مىكنند . به محض اينكه توبه كند ، از زندان آزاد مىشود . زنى كه مرتدّ شود ، به محض ارتداد از شوهر جدا شده و بايد عدّهى طلاق نگاه دارد ؛ زيرا ، ارتداد از ناحيهى زوج نيست . اگر در هنگام عدّه ، توبه كرد ، نياز به نكاح جديد نيست ؛ و توبهى زن ، مانند رجوع مرد در طلاق رجعى است . و اگر عدّه تمام شد و توبه نكرد ، امّا پس از گذشتن عدّه توبه كند ، بايد با عقد جديد به نكاح همسر سابقش درآيد . بررسى تأثير ارتداد فطرى در احصان ارتداد فطرى مرد سبب جدا شدن زوجهى او شده و همسرش بايد عدّهى وفات بگيرد . عدّهى وفات نيز در عدم رجوع ، مانند عدّه طلاق بائن است . در سابق گفته شد طلاق بائن سبب خروج مرد و زن از احصان است ؛ زيرا ، موضوعى براى « يغدو عليه ويروح » محقّق نيست و حقّ رجوعى نيز در كار نيست . لذا ، زناى هر كدام از زن و مرد پس از ارتداد فطرى مرد ، محصنه نخواهد بود . آيا حكم ارتداد فطرى زن نيز مانند ارتداد فطرى مرد است ؟ امام راحل رحمه الله در تحرير الوسيلة متعرّض اين مطلب نشدهاند . سزاوار بود اين جهت را نيز مطرح مىكردند ؛ زيرا ، همانگونه كه در حدّ ، بين مرد و زن در ارتداد فطرى تفاوت است ، در خروج از احصان نيز با هم فرق دارند . به محض ارتداد مرد ، هر دو از احصان خارج مىشوند ، امّا اگر زن مرتدّ شود ، با امكان توبهى او ، امكان بازگشت زوجيّت هست ؛ لذا ، احصان نسبت به هيچكدام از بين نمىرود . از اينرو ، بايد اين فرع را نيز متذكّر مىشدند تا كسى از عبارت ايشان - « لو ارتدّ المحصن . . . » - الغاى خصوصيت نكند ، و توهّم نكند حكم ارتداد فطرى در زن و مرد يكسان است .