2 - النوبة الاولى
( 33 / 22 - 9 )
قوله تعالى : -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى ايشان كه بگرويدند
اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ
ياد كنيد و ياد داريد نيكوكارى خداوند خويش بر خويشتن ،
إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ
آن گه كه بشما آمد سپاهها ،
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً
فرو گشاديم بر ايشان بادى ،
وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها
و [ فرو فرستاديم بر « 1 » ايشان ] سپاهى كه شما ايشان را نمىديديد
وَ كانَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيراً
( 9 ) و اللَّه به آنچه [ ميكردند ] و ميكرديد بينا بود .
إِذْ جاؤُكُمْ
آن گه كه بشما آمدند ،
مِنْ فَوْقِكُمْ وَ مِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ
از زبر شما و از زير شما ،
وَ إِذْ زاغَتِ الْأَبْصارُ
و آن گه كه چشمها در چشم خانها از بيم بگشت و كژ گشت ،
وَ بَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَناجِرَ
و خواستيد دلها كه بگلو رسيد ،
وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا
( 10 ) و بخداى ظن مىبرديد آنچه ميبرديد
هُنالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ
آنجا و آن گه كه مؤمنان مىآزمودند ،
وَ زُلْزِلُوا زِلْزالًا شَدِيداً
( 11 ) و بجنبانيدند ايشان را جنبانيدنى سخت .
وَ إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ
و آن گه كه دورويان گفتند ،
وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
و ايشان كه در دلهاى ايشان بيمارى بود ،
ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ
وعده نداد ما را خدا و رسول ،
إِلَّا غُرُوراً
( 12 ) مگر مكر و فريب .
وَ إِذْ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ
و آن گه كه گروهى از ايشان گفت ، يا اهل يثرب اى مردمان مدينه ،
لا مُقامَ لَكُمْ
نه جاى شماست ايدر ،
فَارْجِعُوا
باز گرديد ،
وَ يَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ
و دستورى ميخواهد جوقى « 2 » از ايشان از پيغامبر ،
يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنا عَوْرَةٌ
و ميگويند خانهاى ما خالى است [ و نااستوار از دزد مىترسيم ] ،
وَ ما هِيَ بِعَوْرَةٍ
و آن خانها خالى نيست و نااستوار ،
إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِراراً
( 13 ) ايشان نمىخواهند مگر گريختن ،
وَ لَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطارِها
و اگر گرد بر گرد خانهاى ايشان فرو گيرند و بر ايشان در آيند ،
ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ
آن گه از ايشان خواهند كه از اسلام با پس آيند ،
لَآتَوْها
به آن آيند [ كه از ايشان خواهند و كافر شوند ]
وَ ما تَلَبَّثُوا بِها إِلَّا يَسِيراً
( 14 )
هامش
( 1 ) نسخهء الف : و ر
( 2 ) نسخه الف : جوكى .