«
وَ لِيَ فِيها مَآرِبُ أُخْرى »
( 18 ) و مرا درين عصا كارها است و به آن نيازها [ جز از خفتن بر او و علف ريختن بر گوسفندان ] .
«
قالَ أَلْقِها يا مُوسى »
( 19 ) اللَّه تعالى فرمود او را بيفكن [ آن عصا را اى موسى ]
«
فَأَلْقاها »
بيفكند آن را ، «
فَإِذا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعى »
( 20 ) پس چون در نگرست آن را مارى ديد نهيب مىبرد ،
«
قالَ خُذْها وَ لا تَخَفْ »
گفت بگير عصاى خويش و مترس ، «
سَنُعِيدُها سِيرَتَهَا الْأُولى »
( 21 ) باز بريم آن را بسان پيش .
«
وَ اضْمُمْ يَدَكَ إِلى جَناحِكَ »
دست خويش را با بر خويش آر و بازوى خويش ، «
تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ »
تا بيرون آيد سپيد روشن بىپيسى ، «
آيَةً أُخْرى »
( 22 ) نشان ديگر [ از عصا ] .
«
لِنُرِيَكَ مِنْ آياتِنَا الْكُبْرى »
( 23 ) تا ترا نمائيم و دهيم از نشانهاى بزرگ خويش .
«
اذْهَبْ إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى »
( 24 ) بفرعون شوكه او بس شوخ و بىراه و ناپاكست .
النّوبة الثانية
اين سورة طه بعدد كوفيان صد و سى و دو آيتست ، و بعدد بصريان صد و سى و پنج آيت است ، و هزار و سيصد و چهل و يك كلمه و پنج هزار و دويست و چهل و دو حرف است . جمله بمكّه فرو آمده مگر يك آيت
« وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ »
، بقول بعضى مفسّران اين يك آيت در مدنيات شمرند كه بدر مدينه فرو آمد و درين سورة سه آيت منسوخست :
« وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ »
نسخها قوله :
« سَنُقْرِئُكَ