الجزء العاشر
5 - النوبة الاولى
( 8 / 49 - 41 )
قوله تعالى :
وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ
بدانيد كه هر چه از دشمن يابيد [ بجنگ هر چه هست ] ،
فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ
خداى را است پنج يك آن ،
وَ لِلرَّسُولِ
و رسول را ،
وَ لِذِي الْقُرْبى
و حق خويشان [ رسول را ] ،
وَ الْيَتامى
و نارسيدگان پدر مردگان ،
وَ الْمَساكِينِ
و درويشان [ كه فرود از كفايت دارند ] ،
وَ ابْنِ السَّبِيلِ
و راه گذريان [ از مسلمانان ] ،
إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ
[ برين حكم غنائم بخشيد ] اگر ايمان آورديد بخداى ،
وَ ما أَنْزَلْنا عَلى عَبْدِنا
و از آنچه فرو فرستاديم بر بندهء خويش ،
يَوْمَ الْفُرْقانِ
روز [ بدر ] كه جدايى پيدا شد [ ميان حق و باطل در آن روز بنصرة خداى ] ،
يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ
آن روز بود كه دو گروه روى بر روى آوردند ،
وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
( 41 ) و خداى بر همه چيز تواناست .
إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيا
آن گه كه شما بگوشهء نزديكتر بوديد از وادى ،
وَ هُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوى
و ايشان دور تر بگوشهء از آن ،
وَ الرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ
و دشمنان شما فروتر از شما ،
وَ لَوْ تَواعَدْتُمْ
و اگر شما آن كار سگاليده بوديد با هم ،
لَاخْتَلَفْتُمْ فِي الْمِيعادِ
در وعده نهادن [ آن كار را با يكديگر ] ناهموار سخن بوديد ،
وَ لكِنْ لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً كانَ مَفْعُولًا
لكن خواست خداى بر گزارد كارى كه درخواست وى كردنى بود ،
لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ
، [ آن را كرد ] تا هر كه تباه شود و گمراه ماند از كارى روشن تباه ماند ، حجت بر وى درواخ گشته و پيغام بوى رسيده ،
وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ
و هر كه زنده ماند [ و گرويده آيد و راه يابد ، پس پيغام شنيده و حجت وى را دريافته ] نه پندار و گمان ،
وَ إِنَّ اللَّهَ لَسَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 42 )
و خداى شنوائيست دانا .
إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنامِكَ قَلِيلًا
به تو مينمود خداى ايشان را در خواب تو اندكى ،
وَ لَوْ أَراكَهُمْ كَثِيراً
و اگر ايشان را بشما فراوان نموديد ،
لَفَشِلْتُمْ
شما بد دل شديد ،
وَ لَتَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ
و در جنگ ايشان با يكديگر ناراست و مختلف بوديد ،