لَوْ كانَ عَرَضاً قَرِيباً
اگر عرضى بودى ازين جهان و چيزى كه فرا دست رسيدى نزديك ،
وَ سَفَراً قاصِداً
و سفرى بچم و [ راهى نه دراز ] ،
لَاتَّبَعُوكَ
بيامدندى بر پى تو ،
وَ لكِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ
و لكن راه دور شد و رفتن بر ايشان گران آمد ،
وَ سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ
و سوگندان ميخورند بخداى ،
لَوِ اسْتَطَعْنا لَخَرَجْنا مَعَكُمْ
كه اگر توانستيم ما بيرون آمديمى غزا را با شما ،
يُهْلِكُونَ أَنْفُسَهُمْ
در هلاك خويش مىباشند و در تباهى خويش ،
وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ . ( 42 )
و خداى ميداند كه ايشان دروغ زناناند .
عَفَا اللَّهُ عَنْكَ
در گذاشت خداى از تو [ يا محمّد ] ،
لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ
چرا دستورى دادى ايشان را [ چون دستورى خواستند از تو نشستن را ] ،
حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكَ
تا پيدا شدى ،
الَّذِينَ صَدَقُوا
[ راستى ] ايشان كه عذرها راست ميگفتند ،
وَ تَعْلَمَ الْكاذِبِينَ . ( 43 )
و بدانستيد [ دروغ ] ايشان كه [ عذرهاى ] دروغ ميگفتند .
لا يَسْتَأْذِنُكَ
دستورى نخواهد از تو
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
ايشان كه گرويدهاند به خدا و روز رستاخيز ،
أَنْ يُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ
كه باز نشينند و بجهاد نيايند بمال خويش و تن
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ . ( 44 )
و خداى داناست و آگاه بر پرهيزكاران از خشم و عذاب او .
إِنَّما يَسْتَأْذِنُكَ
دستورى از تو ايشان خواهند
الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
كه نه بخداى گرويدهاند و نه بروز رستاخيز ،
وَ ارْتابَتْ قُلُوبُهُمْ
و در گمان افتاد دلهاى ايشان ،
فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ . ( 45 )
تا در گمان خويش ميگردند .
وَ لَوْ أَرادُوا الْخُرُوجَ
و اگر ميخواستندى كه [ بغزا ] بيرون آيند با تو ،
لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً
پيش از آن عذر كه ميگويند غزا را ساخته بودنديد ،
وَ لكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعاثَهُمْ
لكن نبايست خدا ترا و ناپسند آمد وى را خاست ايشان و بيرون شدن ايشان ،
فَثَبَّطَهُمْ
ايشان را با پس گرد و با پس نشاند ،
وَ قِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقاعِدِينَ . ( 46 )
و ايشان را گفتند مىنشينيد با نشستگان .
لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ
اگر بيرون آمدندى ايشان در ميان شما بغزا ،
ما زادُوكُمْ إِلَّا خَبالًا
نيفزودند شما را مگر تباهى ،
وَ لَأَوْضَعُوا خِلالَكُمْ
و در