إِنِّي أُرِيدُ
من ميخواهم ،
أَنْ تَبُوءَ بِإِثْمِي وَ إِثْمِكَ
كه به آن باز آيى كه گناه مرا برى و گناه خود ،
فَتَكُونَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ
تا از دوزخيان باشى از اهل آتش ،
وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ
( 29 ) و پاداش ستمكاران اينست .
فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ
، بفرمان آورد و خوشمنش كرد و دلير تن وى او را ،
قَتْلَ أَخِيهِ
كشتن برادر خويش را ،
فَقَتَلَهُ
و بكشت او را ،
فَأَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرِينَ
( 30 ) تا از زيانكاران شد .
فَبَعَثَ اللَّهُ غُراباً
بينگيخت اللَّه كلاغى را ،
يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ
تا در زمين خاك برمىانگيخت
لِيُرِيَهُ
، تا در وى نمايد [ و در وى آموزد ] .
كَيْفَ يُوارِي
كه چون پنهان كند ،
سَوْأَةَ أَخِيهِ
جيفهء برادر خويش را .
قالَ
گفت [ آن كشندهء برادر ] :
يا وَيْلَتى
اى واى بر من !
أَ عَجَزْتُ
ناتوان بودم و كم آمدم ،
أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هذَا الْغُرابِ
كه من چون اين كلاغ بودمى [ و آنچه وى دانست من دانستمى ] ،
فَأُوارِيَ سَوْأَةَ أَخِي
و عورت برادر خود پنهان كردمى ،
فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ
( 31 ) از پشيمانان شد [ پشيمان از حسرت نه از توبت ] .
مِنْ أَجْلِ ذلِكَ
از بهر دليرى وى بر خون برادر ،
كَتَبْنا
[ تهديد ] نوشتيم [ و فرض كرديم ]
عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ
بر فرزندان اسرائيل :
أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً
كه هر كس كه تنى كشد ،
بِغَيْرِ نَفْسٍ
بىقصاص تنى [ كه كشته بود ] ،
أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ
يا بىتباهكارى كه در زمين كرده بود ،
فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً
هم چنان بود كه همه مردمان را بكشته بود ،
وَ مَنْ أَحْياها
و هر كه تنى زنده كند ،
فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً
هم چنان بود كه همه مردمان را زنده كرده بود ،
وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ
و آمد به بنى اسرائيل ،
رُسُلُنا
فرستادگان ما ،
بِالْبَيِّناتِ
به پيغامهاى روشن ،
ثُمَّ إِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ
پس آن گه فراوان از ايشان ،
بَعْدَ ذلِكَ
پس آن