بوديم ايشان را كه مكنيد و ميكردند
وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
( 28 ) و دروغ ميگويند كه اگر باز گذارندى ما تكذيب نياريم و ايمان آريم .
وَ قالُوا
و گفتند :
إِنْ هِيَ إِلَّا حَياتُنَا الدُّنْيا
نيست اين گيتى مگر همين زندگانى ما اين جهانى ،
وَ ما نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ
( 29 ) و ما برانگيختنى نيستيم .
وَ لَوْ تَرى
و اگر تو بينى ،
إِذْ وُقِفُوا عَلى رَبِّهِمْ
آن گه كه ايشان را باز دارند و عرضه كنند بر خداوند خويش
قالَ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ
گويد اينچه مى بينيد راست نيست ؟
قالُوا بَلى وَ رَبِّنا
گويند آرى هست به خداوند ما
قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ
گويد پس عذاب مىچشيد
بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
( 30 ) به آنچه كافر شديد .
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا
زيان كار شدند و نوميد ماندند ايشان كه دروغ شمردند ،
بِلِقاءِ اللَّهِ
ديدن خداى را عز و جل و قيامت ،
حَتَّى إِذا جاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً
تا آن گه كه با ايشان آمد رستاخيز ناگاه
قالُوا يا حَسْرَتَنا
گفتند يا نفريغا « 1 »
عَلى ما فَرَّطْنا فِيها
بر آن تقصير و فرو گذاشت كه كرديم در دنيا
وَ هُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ عَلى ظُهُورِهِمْ
و برميگيرند بارهاى گناهان خود بر پشتهاى خود .
أَلا
آگاه باشيد
ساءَ ما يَزِرُونَ
( 31 ) بد بارى است بار گناه كه مىكشند !
وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا
و نيست زندگانى اين جهانى
إِلَّا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ
مگر بازى و شغلى
وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ
و سراى پسين بر راستى كه به است
لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ
ايشان را كه از خشم و عذاب خداى مىپرهيزند
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
( 32 ) هيچ حق در نمىيابند ؟ !
هامش
( 1 ) - در فرهنگها كلمهء نفريغ ديده نشد .