فريشته ،
وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً
و اگر فرو فرستاديمى فريشتهاى
لَقُضِيَ الْأَمْرُ
كار برگزاردندى ،
ثُمَّ لا يُنْظَرُونَ
( 8 ) و ايشان را درنگ ندادندى .
وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً
و اگر آن فرو فرستاده فريشتهاى كرديمى به صورتى ،
لَجَعَلْناهُ رَجُلًا
آن فريشته صورت مردى كرديمى
وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ
و كار بر ايشان پوشيده داشتيمى آن گه
ما يَلْبِسُونَ
( 9 ) آنچه هم اكنون برايشان پوشيده است .
وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ
و افسوس كردند با فرستادگان پيش از تو ،
فَحاقَ
تا فرا سرنشست
بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ
ايشان را كه افسوس كردند از ايشان
ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
( 10 ) آن روز و آن كار و آن چيز كه افسوس ميكردند به آن .
قُلْ
بگوى [ يا محمد ]
سِيرُوا فِي الْأَرْضِ
برويد در زمين
ثُمَّ انْظُرُوا
پس درنگريد ،
كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ
( 11 ) كه سرانجام دروغ زن - گيران چون بود !
قُلْ
بگوى
لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
كراست هر چه در آسمانها و در زمينهاست ؟
قُلْ لِلَّهِ
هم تو گوى كه خداى را است ،
كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ
بنوشت بر خويشتن بخشودن
لَيَجْمَعَنَّكُمْ
بهم مىآرد شما را و بهم خواهد آورد شما را
إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
تا روز رستاخيز ،
لا رَيْبَ فِيهِ
گمان نيست در آن ،
الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ
ايشان كه خويشتن را زيانكار كردند [ و از خويشتن درماندند بنوميدى و در علم من زيان رااند ]
فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
( 12 ) ايشان آنند كه بنگرويدهاند .
وَ لَهُ ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ
و او راست هر هستى كه مىآرام گيرد در شب و روز ،
وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
( 13 ) و اوست شنوا و دانا .