تصديق ،
أُولئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ
ايشانند كه دهيم ايشان را مزدهاى ايشان ،
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 152 )
و خداى آمرزگار است بخشاينده هميشهاى .
يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ
ميخواهند اهل تورات از تو ،
أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ
كه فرود آرى بايشان ،
كِتاباً مِنَ السَّماءِ
نامهاى از آسمان [ به زبان عربى ] ،
فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى
خواستند از موسى پيش از تو ،
أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ
بزرگتر ازين [ كه از تو خواستند ] ،
فَقالُوا
وى را گفتند :
أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً
خداى را با ما نماى آشكارا ،
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ
تا ايشان را فرا گرفت بانگ كشنده ، « بظلمهم » به بيداد ايشان ،
ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ
بعد از آن باز گوساله را [ بخدايى ] گرفتند ،
مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ
پس آنكه با ايشان آمد نشانهاى روشن ،
فَعَفَوْنا عَنْ ذلِكَ
آن همه فرا گذاشتيم از ايشان ،
وَ آتَيْنا مُوسى
و موسى را داديم ،
سُلْطاناً مُبِيناً
( 153 ) دسترسى و قوّتى آشكارا .
وَ رَفَعْنا فَوْقَهُمُ الطُّورَ
و بر سر ايشان طور باز داشتيم ،
بِمِيثاقِهِمْ
.
واخواستن پيمان را [ از ايشان ] ،
وَ قُلْنا لَهُمُ
و ايشان را گفتيم :
ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً
كه از باب [ حطّه ] در رويد پشتها خفته ،
وَ قُلْنا لَهُمُ
و ايشان را گفتيم :
لا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ
كه از فرمان در مگذريد در روز شنبه ،
وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ
و ستديم از ايشان ،
مِيثاقاً غَلِيظاً ( 154 )
پيمانى محكم [ كه روز شنبه كسب نكنند ] .
فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ
به آن شكستن ايشان پيمان را ،
وَ كُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ
و كافر شدن ايشان را بسخنان خداى ،
وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِياءَ
و كشتن ايشان پيغامبران را ،
بِغَيْرِ حَقٍّ
بناسزا ،
وَ قَوْلِهِمْ قُلُوبُنا غُلْفٌ
و گفتن ايشان كه دلهاى ما بسته است [ آن سخن كه مىگويى به آن نميرسد ] ،
بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْها بِكُفْرِهِمْ
بلكه مهر