وَ سَعَةً
و فراخى [ در توان و در روزى ] ،
وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ
و هر كه از خانهء خود بيرون آيد ،
مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ
هجرت كننده بخداى و رسول وى ،
ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ
آن گه مرگ وى را دريابد ،
فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ
مزد وى بر خداى افتاد ،
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 100 )
و خداى آمرزگار است بخشاينده هميشهاى .
وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ
و چون مسافر بيد « 1 » در زمين ،
فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ
نيست بر شما تنگيى ،
أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ
كه كوتاه كنيد لختى از نماز ،
إِنْ خِفْتُمْ
اگر در بيم بيد « 2 » و ترسيد ،
أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا
كه كافران بر گزند شما دست يابند ،
إِنَّ الْكافِرِينَ كانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِيناً ( 101 )
كه كافران هميشه شما را دشمن آشكارا بودند .
وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ
و هنگامى كه تو در ميان ايشان باشى [ كه از دشمن در بيم باشند ] ،
فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ
و خواهند كه نماز ايشان را بپاى دارى ،
فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ
تا گروهى از ايشان با تو در نماز ايستند ،
وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ
و تا سلاحهاى خويش برگيرند [ و آنان كه در نمازاند شما را مىكوشند ] ،
فَإِذا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ
چون اينان كه در نمازاند يك ركعت كرده باشند ، و از هر دو سجود فارغ شده ، برابر « 3 » دشمن شوند ،
وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا
و تا گروهى ديگر آيند كه نماز نكردند ،
فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ
نماز كنند با تو ،
وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ
و تا از دشمن بر حذر مىباشند و سلاح برگيرند ،
وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
دوست مىدارند كافران ،
لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ
اگر شما غافل شيد « 4 » از سلاح خويش و كالاى خويش ،
فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً
يك گشتن بازى نمودن بگزند يا زيان ،
وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ
و بر شما تنگيى نيست ،
هامش
( 1 ، 2 ) نسخهء ج : باشيد .
( 3 ) - نسخهء الف : وا برابر .
( 4 ) - نسخهء ج : شويد . )