لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
يكسان نيست نشستگان از جهاد از گرويدگان ،
غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ
مگر نابينايان ،
وَ الْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
، و باز كوشندگان با دشمنان از بهر خدا ،
بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ
بمال خويش و تن خويش [ آن نشستگان و اين مجاهدان يكسان نهاند در مزد و درجه ] ،
فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ
افزونى داد خداى مجاهدان را بمال خويش و تن خويش ،
عَلَى الْقاعِدِينَ
بر نشستگان ، « درجة » درجهاى [ بلندتر از آنچه ميان آسمان و زمين ] ،
وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى
و اللَّه وعده داد همگان را ببهشت ،
وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ
و افزونى داد اللَّه مجاهدان را
عَلَى الْقاعِدِينَ
بر نشستگان
أَجْراً عَظِيماً ( 95 )
مزدى بزرگوار .
دَرَجاتٍ مِنْهُ
آن مزد درجتهاى بهشت است از اللَّه ،
وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً
و آمرزش و بخشايش ،
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 96 )
و اللَّه عيب پوش است مهربان بخشاينده هميشهاى .
إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ
ايشان كه فريشتگان ايشان را مىميرانيدند [ بر كفر ] ،
ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ
و ايشان ستمكاران بر خود ،
قالُوا
گفتند فريشتگان ايشان را ،
فِيمَ كُنْتُمْ
شما در چه بوديد [ كه بهجرت نيامديد ، و بجنگ رسول خدا آمديد ؟ ] ،
قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ
جواب دادند كه ما درمانده بوديم و بيچاره ، [ و گرفتگان بوديم در مكه و نتاوستيم « 1 » باظهار اسلام ] ،
قالُوا
فريشتگان گفتند :
أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً
؟ زمين خدا بر شما فراخ نبود ؟
فَتُهاجِرُوا فِيها
كه هجرت كرديد شما در سبيل خدا ،
فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ
ايشانند كه مأواى ايشان دوزخ است ،
وَ ساءَتْ مَصِيراً ( 97 )
و بد شدنگاهى است .
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : نميتوانستيم . )