خداى نيكويى كرد با من ،
إِذْ لَمْ أَكُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً ( 72 )
كه با ايشان حاضر نبودم در روز مصيبت .
وَ لَئِنْ أَصابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللَّهِ
و گر چنان بود كه بشما رسد فضلى از اللَّه در نصرت ، فتحى يا غنيمتى ،
لَيَقُولَنَّ
وى ميگويد ،
كَأَنْ لَمْ تَكُنْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُ مَوَدَّةٌ
چنان كه گويى ميان شما و ميان وى هيچ دوستى نبود ،
يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ
كاشكى كه من با ايشان بودمى ،
فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً
( 73 ) تا پيروز آمدمى پيروزى بزرگوار و بكام خويش رسيدمى .
فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
ايدون بادا كه كشتن كناد ، و باز كوشا با دشمنان خداى ،
الَّذِينَ يَشْرُونَ
ايشان كه ميفروشند ،
الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ
زندگانى اين جهان به آن جهان ،
وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
و هر كه كشتن كند در راه خدا با دشمنان خدا ،
فَيُقْتَلْ
تا او را بكشند ،
أَوْ يَغْلِبْ
يا وى پيروز آيد و دست يابد ،
فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ
آرى دهيم ما او را ،
أَجْراً عَظِيماً ( 74 )
مزدى بزرگوار .
وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
چيست و چه رسيد شما را كه جهاد نكنيد از بهر خدا ؟
وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ
و از بهر آن بيچارهء گرفتگان كه در دست مشركان مكهاند ،
مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ
از مردان و از زنان و از كودكان ،
الَّذِينَ يَقُولُونَ
ايشان كه ميگويند [ در محابس « 1 » خويش ] ،
رَبَّنا
خداوند ما !
أَخْرِجْنا
بيرون آر ما را ،
مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ
ازين شهر
الظَّالِمِ أَهْلُها
كه اهل آن همه كافراند ،
وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا
و از نزديك خويش ما را دسترسى ساز ،
وَ اجْعَلْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيراً
( 75 ) و از نزديك خويش ما را يارى ساز .
الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
ايشان كه گرويدگاناند مىكشتن كنند از بهر خدا ،
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا
و ايشان كه كافر شدند ،
هامش
( 1 ) - نسخهء الف : مجالس . )