و سختتر بر جاى بمانيد « 1 » ، و محكمتر بپائيد .
وَ إِذاً لَآتَيْناهُمْ
و اگر چنان كننديد ما ايشان را داديمى ،
مِنْ لَدُنَّا
از نزديك خود ،
أَجْراً عَظِيماً ( 67 )
مزدى بزرگوار .
وَ لَهَدَيْناهُمْ
و ما ايشان را راه نمائيم ،
صِراطاً مُسْتَقِيماً ( 68 )
به راه راست درست .
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ
و هر كه فرمان برد خداى را و رسول وى را ،
فَأُولئِكَ
ايشان آنند ،
مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
كه فردا با نواختگان حقاند ، كه خداى نيكويى كرد با ايشان ،
مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ
از پيغامبران و راستگويان ،
وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ
و شهيدان و نيكان ،
وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً ( 69 )
و نيك رفيقان و هامنشينان « 2 » كه ايناناند .
ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ
آن فضل است از خداى ،
وَ كَفى بِاللَّهِ عَلِيماً ( 70 )
و نيك بسنده و دانا كه اللَّه است .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ
الآية - من زيادت توكيد را در نظم سخن آورد ، و دلالت را بر معنى جنس . ميگويد : هيچ رسولى نفرستاديم به هيچ گروه مگر كه تا آن گروه رسول را فرمانبردار باشند ، بهر چه فرمايد ، و هر حكم كه كند ، و هر كار كه برگزارد ، نه بدان فرستاديم تا بوى عاصى شوند ، و حكم از ديگرى طلب كنند ، چنان كه بشر منافق با آن جهود كه حكم از كعب اشرف طلب كرد ،
هامش
( 1 ) - چنين است در همهء نسخ ، و ظاهرا بايد ، بمانند و بپايند صحيح باشد .
( 2 ) - نسخهء ج : همنشينان . )