بايشان دهيد مالهاى ايشان ،
وَ لا تَأْكُلُوها
و آن را مخوريد ،
إِسْرافاً
بگزاف ،
وَ بِداراً أَنْ يَكْبَرُوا
شتافتن و پيشى كردن بر بلوغ و بر بزرگ شدن ايشان ،
وَ مَنْ كانَ غَنِيًّا
و هر كه بىنياز باد از قيّمان ،
فَلْيَسْتَعْفِفْ
ايدون باد كه دست پاك دارد از مال يتيمان ،
وَ مَنْ كانَ فَقِيراً ،
و هر كه درويش باد ،
فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ
ايدون باد كه از مال يتيم باندازهء خوراد و بداد ،
فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ
چون بايشان دهيد مال ايشان ،
فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ
گواهان گيريد بر اقرار ايشان بقبض مال ايشان ،
وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً ( 6 )
و پسنديده است اللَّه بگواهى و پسنده كارى و آگاهى و شمار خواهى .
لِلرِّجالِ نَصِيبٌ
مردان را بهرهايست ،
مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ
از آنچه پدران و مادران و خويشان گذارند ،
وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ
و زنان را هم چنان بهرهايست ،
مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ
از آنچه پدران و مادران و خويشان گذارند ،
مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ
از آنچه گذارند اگر كم بود يا بيش ،
نَصِيباً مَفْرُوضاً ( 7 )
بهرهء بتقدير بريده و انداخته .
وَ إِذا حَضَرَ الْقِسْمَةَ
و آن گه كه حاضر آيد بقسمت ،
أُولُوا الْقُرْبى
خويشاوندان ،
وَ الْيَتامى
و يتيمان ،
وَ الْمَساكِينُ
و درويشان ،
فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ
ايشان را چيزى دهيد از ميراث ،
وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً ( 8 )
و ايشان را سخن نيكو گوئيد و دعاء نيكو كنيد .
وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ
و ايدون باد كه بترساد ايشان ،
لَوْ تَرَكُوا
كه اگر بگذارند ،
مِنْ خَلْفِهِمْ
از پس مرگ ايشان ،
ذُرِّيَّةً ضِعافاً
فرزندان ضعيفان ،
خافُوا عَلَيْهِمْ
ترسند برايشان [ از ضياع و بىنوايى ] ،
فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ
پس از خداى ترسند ،
وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً ( 9 )
و سخن بچم « 1 » گويند « 2 » .
هامش
( 1 ) - چم معنى را گويند كه روح لفظ است ، اين سخن چم ندارد مراد آن باشد كه معنى ندارد ( برهان قاطع )
( 2 ) - چنين است در همهء نسخ .