به آن رسيد ،
خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ( 157 )
به است از آنچه شما مىگرد كنيد « 1 » درين جهان .
وَ لَئِنْ مُتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ
و اگر بميريد يا بكشند شما را ،
لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ ( 158 )
با خداى مىانگيزانند شما را .
فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ
بنهمار « 2 » بخشايشى از خداى
لِنْتَ لَهُمْ
چنين نرم بودى و خوشخوى امّت را ،
وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا
و اگر تو درشت بودى
غَلِيظَ الْقَلْبِ
ستبر دل بىرحمت ،
لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ
. باز پراكندندى از گرد بر گرد تو ، ( و حلقهء صحبت تو شكسته گشتى ) ،
فَاعْفُ عَنْهُمْ
فرا گذار ازيشان ،
وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ
و آمرزش خواه ايشان را ،
وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ
و با ايشان باز گوى در كارى كه پيش آيد ،
فَإِذا عَزَمْتَ
آن گه كه عزم كردى و بر آهنگ كار خاستى ،
فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
پشت بخداى باز كن ،
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ( 159 )
كه خداى دوست دارد كار بوى سپارندگان و پشت به او بازكنندگان .
النوبة الثانية
قوله تعالى :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا
الآية - اين پنديست كه خداى تعالى مؤمنان را ميدهد كه شما چون منافقان مباشيد ، و شك و نفاق بدل خود راه مدهيد ، و آنچه ايشان گويند مگوييد . و گفت ايشان آن بود كه : عبد اللَّه بن ابى سلول و جماعتى از منافقان كه روز احد بوقعت حاضر نبودند فرا عبد اللَّه بن رباب و اصحاب او گفتند كه اين برادران و پيوستگان ما كه به سفر تجارت شدند و در آن سفر بمردند يا بغزاء احد شدند و در آن غزا كشته شدند ،
إِذا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ
فماتوا
أَوْ كانُوا غُزًّى
فقتلوا - هر دو كلمه در
هامش
( 1 ) - نسخه : گرد ميكنيد
( 2 ) - نهمار بسيار ( فرهنگ رشيدى )