لا إله الا اللَّه .
قال النبى ( ص ) : « ثمن الجنة لا إله الا اللَّه » .
پير طريقت گفت : قومى بينم به اين جهان ازو مشغول ، قومى به آن جهان ازو مشغول ، قومى از هر دو جهان بوى مشغول . گوش فرا داشته كه تا نسيم سعادت از جانب قربت كى دمد ؟ و آفتاب وصلت از برج عنايت كه تابد ؟ به زبان بيخودى و به حكم آرزومندى مىزارند و مىگويند : « كريما ! مشتاق تو بى تو زندگانى چون گذارد ؟
آرزومند به تو از دست دوستى تو يك كنار خون دارد ! »
بى تو اى آرام جانم زندگانى چون كنم * چون نباشى در كنارم شادمانى چون كنم
27 - النوبة الاولى
( 3 / 159 - 156 )
قوله تعالى :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى ايشان كه بگرويدند ،
لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا
چون ايشان مبيد « 1 » كه كافر شدند ،
وَ قالُوا لِإِخْوانِهِمْ
و قومى را گفتند از برادران و دوستان خويش ،
إِذا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ
آن گه كه به سفر شدند ( از بهر تجارت و در آن سفر بمردند ) ،
أَوْ كانُوا غُزًّى
يا بغزا شدند ( و در آن غزا كشته شدند ) ،
لَوْ كانُوا عِنْدَنا
اگر بنزديك ما بودندى ( و بنشدندى ) ،
ما ماتُوا
در سفر نمردندى ،
وَ ما قُتِلُوا
و در غزا كشته نشدندى
لِيَجْعَلَ اللَّهُ
تا كند خداى ،
ذلِكَ
آن سفر و غزاى ايشان ( بسخن ايشان ) ،
حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ
در بغى و حسرتى در دلهاى كسان آن مردگان و كشتگان ،
وَ اللَّهُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ
و اللَّه است كه مىزنده كند و مىميراند ،
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 156 )
و خداى به آنچه شما مىكنيد بيناست و دانا .
وَ لَئِنْ قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ
و اگر كشتند شما را در راه خدا ،
أَوْ مُتُّمْ
يا بميريد ،
لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَحْمَةٌ
آمرزشى از خدا و رحمتى كه بشما رسد و شما
هامش
( 1 ) - نسخه : مباشيد )