حقيقت كرم به زبان لطف با بنده ميگويد .
من آن توام تو آن من باش ز دل * بستاخى كن چرا نشينى تو خجل
گر جرم همه خلق كنم پاك بحل * در مملكتم چه كم شود ؟ مشتى گل !
النوبة الاولى
- قوله تعالى :
وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ
- مال يكديگر مخوريد
بَيْنَكُمْ
در ميان خويش
بِالْباطِلِ
بگزاف و بنا شايست
وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ
و آن را فرا دست حاكمان مگذاريد برشوت ،
لِتَأْكُلُوا
تا خوريد به آن
فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ
، چيزى از خواستههاى مردمان
بِالْإِثْمِ
به بزهمندى
وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
و شما دانيد كه چه ميكنيد .
يَسْئَلُونَكَ
- ترا مىپرسند
عَنِ الْأَهِلَّةِ
از نو ماهها
قُلْ
بگوى
هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ
آن هنگامهاى ساخته و نهاده خداى است مردمان را ،
وَ الْحَجِّ
و ساخت حج را ،
وَ لَيْسَ الْبِرُّ
و پارسايى و نيكى آن نيست
بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها
كه بخانههاى خود از بام درآئيد ،
وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى
لكن پارسايى پارسايى آن كس است كه از خشم اللَّه بپرهيزد ،
وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها
بخانهها كه آئيد از در درآئيد ،
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و از خشم و عذاب اللَّه بپرهيزيد
لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
تا مگر با نيكويى جاويد بمانيد .
وَ قاتِلُوا
- و كشتن كنيد
فِي سَبِيلِ اللَّهِ
در راه خداى و در آشكارا كردن دين اسلام ،
الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ
به آن كسها كه با شما جنگ ميكنند در سبيل باطل و مه آوردن دين كژ ،
وَ لا تَعْتَدُوا
و اندازه در مگذاريد و افزونى مجوئيد
إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ
كه اللَّه دوست ندارد اندازه در گذارندگان را .
وَ اقْتُلُوهُمْ
- و كشيد ايشان را
حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ
هر جاى كه شان دريابيد