وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى
- و گفتيد اى موسى
لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ
استوار نداريم ترا و نگرويم ،
حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً
تا اللَّه را به بينيم آشكارا ،
فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ
پس بگرفت شما را زلزله ببانگ جبرئيل
وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ
چشمهاتان گشاده نگران از فزع .
ثُمَّ بَعَثْناكُمْ
- پس آن گه برانگيختيم و زنده كرديم شما را ،
مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ
از پس مردگى شما
لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
آن را كرديم تا از من سپاس داريد و آزادى كنيد .
النوبة الثانية
- قوله تعالى : -
وَ إِذْ نَجَّيْناكُمْ
اذ - ابتداء سخن را و در گرفتن قصّه را گفت و در قرآن فراوانست ازين - اذ - و بقول بعضى علما آن را حكمى نيست . ميگويد شما را رهانيديم و پدران ايشان را رهانيده بود و سپاس بر فرزندان نهاد كه حصول فرزندان ببقاء پدران بود .
مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ
- آل فرعون گفت و فرعون در آن داخل يعنى شما را از فرعون و كسان وى برهانيديم و كسان وى قبطيان بودند كه فرعون را كار ميساختند و بنى اسرائيل را سخره مىگرفتند . فرعون به قوت ايشان بنى اسرائيل را مىرنجانيد و فرعون نامى است ملوك عمالقه را چنان كه ملك روم را قيصر گويند و ملك پارس را كسرى گويند همچنين ملك مصر را از عمالقه فرعون ميگفتند .
و نام فرعون موسى ، وليد بن مصعب بن ريان بن ثروان بود ، كنيت وى ابو العباس قبطى ، و اقداح عباسى كه مقامران دارند بوى باز خوانند . اما فرعون ابراهيم كه بروزگار خليل بود او را نمرود بن كنعان ميگفتند نام وى سنان بود و كنيت وى ابو مالك .
يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ
- ميگويد شما را مىرنجانيدند و عذاب بد مىرسانيدند دربار بر نهادن و كار فرمودن و مزد بندادن . ابن اسحاق گفت هر فرقتى را ازيشان كارى پديد كرد قومى را بنا و عمارت ، قومى را حراثت و زراعت ، قومى چون