خود باقى مىمانند و شيادان به هدف شوم خود مىرسند . تمام ضررها در واقع متوجه مردم فقيرى مىشود كه هيچ فرقان ندارند .
ما خوشحال هستيم كه در كشور ما آزادى است ؛ نمايندههاى مجلس توسط مردم انتخاب مىشوند ، رئيس جمهور به آراى مردم انتخاب مىشود ، وزراى كابينه به آراى نمايندگان مردم به وزارتخانهها مىروند . با اين وصف افغانستان هم بهزودى گلستان مىشود . چند سال است كه ما انتخابات داريم ؟ در اين چند سال رئيسجمهور و يا نمايندههاى مجلس چه كار كردهاند ؟ آيا در اقتصاد كشور تغييرى آمده ؟ آيا بىكارى در كشور تقليل يافته است ؟ آيا امنيت عمومى به وجود آمده است ؟ آيا وضع دانشگاههاى ما بهتر شده است ؟ در تمام ابعاد جواب منفى است .
آزادىهاى بىفايده
اين آزادى به درد نمىخورد ، ما بايد متوجه حال خود باشيم ، ما بايد در سيستم ادارى تغييرات اساسى به وجود بياوريم . به عقيده من با توجه به شرايط موجود ، بيست بار ديگر نيز اگر انتخابات كنيم وضعيت بهتر از اين نمىشود ؛ بلكه بدتر هم خواهد گرديد . اين آزادىها ، آزادى صورى است . تا زمانىكه ما ملت خود را بيدار نكنيم ، تا زمانىكه مردم نسبت به حقوق سياسى و اجتماعى خود آگاهى پيدا نكنند ، اين راى دادنها به هيچ دردى نمىخورد ، در موقع انتخابات شيادانى هستند كه مردم را فريب مىدهند . چنان با مهارت و زرنگى با احساسات مردم بازى مىكنند كه