تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عجايب ومطالب (فارسى) — صفحة 183

مساهمون:

ص١٨٣
تماس با گازهاى جو مشتعل شده و ما آنها را به صورت نوارى از نور مشاهده مى كنيم . « 2 »

146 كوهها ميخهاى زمين اند

در قرآن مجيد مى خوانيم :
« أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً وَ الْجِبالَ أَوْتاداً »
؛ آيا زمين را گسترده و كوهها را ميخها قرار نداديم ؟ ( نباء / 7 ) و ايضا
« وَ أَلْقى فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ »
( نحل / 15 )
« وَ أَلْقى فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ »
( لقمان / 10 ) رواسى جمع راسيه به معنى ثابت و محكم و « تميد » از « ميد » به معنى ميل و اضطراب است يعنى در زمين كوههاى ثابت و محكم افكند تا شما را ميل ندهد و اين سو و آن سو نيندازد و مضطرب نكند ، ميل و اضطراب مردم در صورتى است كه زمين خودش مائل و مضطرب و لرزان باشد . در نهج البلاغه ، آن كتاب عظيم الشان و مجهول مانده ، فرموده است : « و وتد بالصخور ميدان ارضه » خطبه اول يعنى لرزه و اضطراب و ميل زمين را با سنگها ميخكوب كرد . آيات صريح اند در اينكه كوهها ميخهاى زمين و مانع لرزيدن و مضطرب شدن آن مى باشد . مراد از اين اضطراب و لرزه در صورت نبودن كوهها چيست ؟ مى گويند : از پوسته زمين هر چه پائين تر برويم با افزايش يكنواخت حرارت روبرو خواهيم بود و در عميق ترين معدن طلاى جهان در افريقاى جنوبى ديواره هاى معدن به اندازه اى داغ است كه دستگاه سرد كن
هامش
( 2 ) . قاموس قرآن ، ج 1 / 306