يك موضوع جالب ديگر
گاهى اعمال خوب و بد با قطع نظر از استحقاق ثواب و عقاب اخروى ، در سرنوشت ما ( خوش بختى و بدبختى ) در همين دنيا تأثير دارد و قانون عليت استثنا ناپذير است ، ما با غفلت و يا جهالت به موضوع ، به خاطر بدبختى هاى به وجود آمده از عمل بد ما ، گاهى مهربانى و رحمت خداوند و گاهى قدر و قضاى خداوند و حتىگاهى حكمت متعاليه او را زير سوال مى بريم و به قوانين زندگانى قرآن توجه نمىكنيم كه خدا بهكسى ستم نمىكند و اين خود بندگان هستندكه به خود ستم مىكنند ، و حتى محيط زيست در دريا و بيابان از عمل ما و كسب ما به تباهى مىرسد ، ولى ما احساس مسئوليت نمىكنيم ، ما بايد كتاب قوانين زندگانى در قرآن را بخوانيم « 1 » و به خود آييم و به دست خود بدختى خود و فاميل خود را فراهم نسازيم كه در همين دنيا به پيامداعمال بد خود گرفتار گرديم .
ايمان عقلى ، مؤمن را تلقين مىكند كه هميشه بگويد به قضاى تو راضى و بر بلاى تو صابر و از نعمت هاى تو شاكر هستم و جز تو معبودى وجود ندارد .
مدخليت دعا در سلسله وجود و تحقق بعضى از امور ظاهراً و به حسب تجربه زياد نيست و بايد ما اين حقيقت را بپذيريم ، ولى در دين الهى سفارش اكيد به دعا كردن بنده صورت گرفته و در بيان حكمت آن چند موضوع را مىتوان مطرح نمود :
1 - رسيدن به مطلوب و تهيه بقيه اسباب آن از جانب خداوند ، در مواردىكه دعاى بنده جزء سبب تحقق مطلوب مذكور است .
2 - تحصيل ثواب زياد ، در جايىكه مطلوب به دست نمىآيد ؛ زيرا دعا
هامش
( 1 ) - اين كتاب در كابل توسط نگارنده طبع شده است .