برسانند ؛ برخى سراغ مباحث معرفتشناسى رفتند ، شمارى از تاريخ مدد گرفتند و بالاخره طبق معمول هم جمعى پروندههاى گرد گرفته « تئورىهاى توطئه » و نظرات دايى جان ناپلئونى » را گشودند .
دوم خرداد و انتخاب سيد محمد خاتمى موج جديدى در مخالفت با نظريه برخورد تمدنها به همراه آورد . رئيس جمهور ايران در مخالفت با هانتينگتون نظريه « گفتگوى تمدنها » را پيش كشيد و با كمك شمارى از رهبران ليبرالتر اروپايى سال 2001 ميلادى را سال گفتگوى تمدنها از سوى سازمان ملل اعلام كردند در حالى كه هانتينگتون ناقوس برخورد و خشونت را به صدا درآورده بود .
خاتمى همچون « فرشته » نجاتبخش نويد گفتگو ، مفاهمه و مسالمت را مىداد اما هنوز سال جهانى گفتگوى تمدنها به نيمه راه نرسيده بود كه عمليات 11 سپتمبر فاتحه گفتگو ميان تمدنها ، ديالوگ ، گفتگوهاى بين الاديان ، صلح و دوستى را يك جا قرائت كرد . رهبران كشورهاى مسلمان ، علما و مراجع ، شخصيتهاى سياسى و چهرههاى فكرى و فرهنگى ، جملگى 11 سپتمبر را محكوم كردند . صفهاى طويلى در سراسر جهان اسلام براى محكوميت خشونت و ترور ، اعلام برائت از بنلادن و افكار و انديشههاى او و پيروانش تشكيل شد . در ايران نيز رهبران و مراجع رسمى 11 سپتمبر
دين و زندگانى (فارسى) — صفحة 183
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٨٣