مثلًا در وسط نماز مستحبى كارى ضرورى براى انسان پيدا مىشود ، مىتواند نماز را ترك كند و به دنبال كار ضرورى خود برود ؛ اماّ براى پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم اينچنين نبود ! آنحضرت صلى الله عليه وآله و سلم وقتى نماز را شروع مىكرد ، بايد تا آخر آن را مىخواند ، فرق نمىكند ، نماز واجب باشد يا نماز نافله ، در هردو صورت ، پيغمبر نمىتوانست نماز را ترك كند ، همينكه شروع به نماز مىكرد ، بايد تا آخر آن را مىخواند .
12 - اشاره چشم
« خائِنَةَ الْأَعْيُنِ »
گاهى اوقات انسان با چشم خود اشاره مىكند ، توسط اشاره چشم مطلب را به ديگران مىفهماند ، مىگويد : براى پيغمبر اشاره چشم جايز نيست ، با هركسىكه صحبت كند ، بايد درست با زبان خود صحبت كند ، اين يكى از خواص پيغمبر است ، در حالىكه براى ديگران بهصورت مطلق منع نشده است .
13 - حرص نخوردن
« مدّ عينيه إلى ما متّع الله به الناس »
« وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ »
« 1 » يك وقتى انسان از راه مىگذرد ، ساختمان بسيار زيبايى را مىبيند و توجهاش به خود جلب مىكند ، انسان طرف آن نگاه مىكند ، افسوس مىخورد كه اىكاش اين ساختمان مال من مىبود ! يا اينكه مىبيند كسى يك لباس خوب در تن دارد ، به ماشين ( موتر )
هامش
( 1 ) - طه / آيه 131