10 - لزوم جنگ با دشمن
« نزع لامّة الحرب إذا لبسها حتى يلقى العدو و يقاتل » در اين حديث مىفرمايد : نبى وقتىكه زره جنگى را پوشيد ، سزاوار نيست آنرا از تن خود بيرون كند تا اينكه دشمن را ملاقات كند .
براى امت چنين چيزى وجود ندارد ، بعضى اوقات انسان لباس جنگى را مىپوشد ؛ ولى بهخاطر باران شديد ، يا آفتاب سوزان ، و يا بهخاطر عذرى ديگر ، از رفتن به جنگ منصرف مىشود . براى پيغمبراسلام صلى الله عليه وآله و سلم اين چنين نيست ، وقتى لباس جنگ را مىپوشيد ، بايد با دشمن مىجنگيد ، جهاد را برهمه چيز مقدم داشته و تمام مشكلات را ناديده مىگرفت . اين موضوع در واقع بر روحيه لشكر نيز تأثير مىكند ؛ اگر رئيس و فرمانده سپاه قاطع و شجاع باشد ، زير دستان وى نيز به تبعيت از وى تحرك پيدا مىكنند ؛ اگر فرمانده لشكر ضعيف و بُزدل باشد ، لشكر هرچه خوب باشد ، روحيه خود را مىبازد و از مقاومت در برابر دشمن مىهراسند . پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم رئيس و رهبر جامعه است ، وقتى لباس حرب را بپوشد ، بايد با دشمن بجنگد تا اعتماد لشكر را به خود جلب نمايد .
11 - عدم ترك نماز
ترك تطوع قبل اتمامه » در اين مورد بين علماءگفتگو است كه آيا مردم نماز واجب خود را مىتوانند در اثناى آن ترك كنند ، ياخير ؟ در نماز نافله انسان مىتواند ، در صورت لزوم آن را بشكند ؛