خوب سوار است ، افسوس مىخورد ، آرزو مىكند كه اى كاش ! اين لباس يا اين موتر مال او مىبود . نگاه كردن و حسرت خوردن به آن نعمتهايىكه خداوند جل جلاله به ديگران داده است ، از نظر اخلاقى هم خوب نيست ، چرا انسان به اين چيزها فكر كند ؟ روح انسان با چنين آرزوها ضعيف مىشود . انسان بايد روحيه بالا داشته باشد ، عيب است انسان براى دارايى ديگران افسوس بخورد . همت انسان بايد بالاتر از اين باشد ، اگر انسان چيزى خوب را مىبيند ، بايد به اين فكر باشد كه اگر او هم مثل صاحب آن چيز زحمت بكشد ، روزى به آن دست خواهد يافت . بهتر است انسان بهجاى افسوس و حسرت ، از خدا بخواهد كه او را نيز به آن مقام برساند كه چيزهاى خوب داشته باشد .
يكوقتى در قندهار جايى مىرفتم ، كسى مرا با ماشين خود سوار كرد ، در جايىكه مىرفتم مرا برد و دوباره در جاى اولى مرا برگردانيد ، وقتى مىخواستم از ماشين پياده شوم ، به من گفت : دعا كنيد كه خدا به من پول بدهد و يك ماشين خوب بخرم تا شما را به آن ماشين خوب به جايى ببرم ، اين ماشين كهنه مناسب شما نبود . گفتم : مىخواهى برايت دعا كنم كه خدا ماشين خوب به تو بدهد تا تو مرا بهجايى ببرى ، اين خواست شما وارونه است ، چرا براى خود دعا نكنم كه خدا براى من يك ماشين خوب بدهد تا سوار ماشين خود بشوم ؟ گفت : شما از كجا مىتوانيد پيدا كنيد ؟ ملاها كار
خصايص خاتم النبيين (ص) (فارسى) — صفحة 76
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٧٦