ابتداى نزول تا روز قيامت است . قرآن از خير الامم صحبت مىكند ، نه از عربها ، عربها به تنهايى مورد خطاب قرآن نيستند ، در اين شكى نيست كه قرآن در محيط عرب نازل شده است ؛ ولى اين بدان معنى نيست كه مربوط به عرب باشد . اين سخنان بيهوده و بىاساس است . مثل اين است كه ما به آنان بگوييم علوم ساينس را نخوانيد ، چرا كه ساينس پديده غربى است ؟ ! اصلًا چنين چيزى معقول نيست ، علم مربوط به يك قوم خاص نمىشود ، علم روحى ، علم اخلاق ، علم دينى ، علم انسانى ، علم تجربى ، هرعلمىكه باشد ، براى همهى مردم است ، حالا ظرف آن ، مكه باشد ، مدينه باشد ، واشنگتن باشد ، پاريس باشد ، فرق نمىكند ، ظرف باعث اين نمىشود كه علم را منحصر به يك محيط نمايد ، علم براى تمام بشريت است . زمان و مكان در واقع ظرف است ، مظروف هيچگاه به ظرف خود مربوط نمىشود .
دليل اين ادعا بسيار واضح است ، ما اكنون در قرن بيست و يكم قرار داريم ، پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله و سلم در مدينه بود ، شايد در تمام عمر پر بركت پيغمبراسلام صلى الله عليه وآله و سلم گردن دو الاغ يا دو شتر در بازارهاى مدينه به هم نخورده باشد ، چه رسد به ماشينها ، چه رسد به طيارهها ، در عصر آنحضرت صلى الله عليه وآله و سلم نه ماشين وجود داشت و نه طياره ، نه فضاء پيما ، هيچ چيز وجود نداشت ؛ ولى قانون ترافيكى در همان عصر وجود داشت ، اسلام قانون ترافيكى را از همان ابتداء وضع كرده بود . من به منتقدين
خصايص خاتم النبيين (ص) (فارسى) — صفحة 156
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٥٦