سپرى مىكنيم ؟ در هر روز حد وسط ، " هفت ساعت " را در خواب بسر مىبريم ، شايد از هفتاد سال ، بيشتر از بيست سال آن را در خواب باشيم ، در طول اين مدت ، قلب ما از خدا غافل مىشود و از رفتن بهسوى كمال باز مىماند ، خواب مثل مردن است ، همانگونه كه از مرده تكليف ساقط مىشود ، از كسىكه در خواب است نيز تكليف ساقط مىشود ، ايمان انسان تقديرى است ، فقط وقتىكه انسان بيدار است ، به خدا ايمان دارد ، وقتىكه خواب است ايمان به خدا براى او مفهوم ندارد . خواب از يكسو ، سبب كسب نيرو به بدن مىشود ؛ اماّ از سوى ديگر ، براى انسان ضرر زياد مىرساند ، تكامل انسان را متوقف مىكند ، ارتباط تشريعى و روحانى آدمى را با خدا قطع مىكند و روح او را از تكامل باز مىدارد .
عرض كردم ، خواب از لازمه زندگى انسان است ؛ بايد انسان خواب كند ، اگر خواب نكند ، به گفته بعضى از اطباء ديوانه مىشود ، انسان بهواسطه خواب ، تجديد نيرو مىكند ، خواب براى انسان آرامش مىآورد ، بعضىها گفتهاند : اگر انسان خواب نداشته باشد مىميرد ، بدون خواب نمىتواند زندگى كند .
البته استثناءاتى وجود دارد ، من در عراق بودم ، روزنامهها نوشته بودند كه يك عراقى شش سال خواب نداشته ، داكتر او را عمل كرده و به حالت عادى خود برگشته است . بعض استثناءات وجود دارد ؛ ولى در مجموع اگر انسان خواب نداشته باشد ، از بىخوابى
خصايص خاتم النبيين (ص) (فارسى) — صفحة 122
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٢٢