سياق آيات به سخن گفتن دربارهء زنان مهاجر كشيده مىشود ، شايد از آن رو كه عرفا زن به شوهر ملحق مىشود در حالى كه رابطهء دين نزديكتر از رابطهء همسرى است ، و چنين بود كه زن شوهر خود را رها مىكرد تا به همدينان خود بپيوندد ، اما قرآن امر مىكند كه صداقت اين چنين زنى را بيازمايند ، اگر معلوم شد كه اين پيوستگى بر اثر ايمان است آن گاه از شوهر خود جدا مىشود ، و از سويى ديگر اگر مردى ايمان آورد جايز نيست كه به همسرى با زن كافر خود ادامه دهد .
قرآن پس از بيان پارهاى از احكام مربوط به اين جدايى شرايط بيعت زنان را بيان مىكند كه مهمترين آنها ترك شرك است ( يعنى رها كردن هر حاكميتى كه مخالف حاكميّت خدا باشد ) و امانتدارى در مال و ناموس و نگهدارى فرزندان ، و پرهيز از اتّهام وارد شدن به دو از طرف هر كس ( كه ظاهرا / 293 به امانت و درست بودن نسب مربوط مىشود ) ، و فرمانبردارى از رهبرى .
پروردگار در پايان اين سوره ضرورت فرمانبردارى از رهبرى شايسته را به ما يادآور مىشود و ما را از پيروى رهبريهاى گمراه كننده بازمىدارد .
/ 294
[ سوره الممتحنة ( 60 ) : آيات 1 تا 6 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ قَدْ كَفَرُوا بِما جاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَ إِيَّاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهاداً فِي سَبِيلِي وَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِما أَخْفَيْتُمْ وَ ما أَعْلَنْتُمْ وَ مَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ ( 1 ) إِنْ