ظاهراً مراد از نيكوكارى كه سبب اين همه نعمتهاى بىپايان بهشتى مىشود ، همان عملهاى شايستهى است كه انسان در دنيا انجام مىدهد . عبادت خدا جنبههاى مختلف دارد . كمك نمودن براى مردم ، انجام واجبات ، ترك محرمات و دهها مورد ديگر ، همه عبادت خداست . نيكوكاران در واقع كسانى هستند كه از تمام دستورات دين پيروى نموده و خداوند را به آن چه شايسته است عبادت مىكند . نيكوكاران كسانى هستند كه براى رفع مشكلات مردم كمك مىكنند و كمكشان فقط براى رضاى پروردگار عالم است . دين مقدس اسلام براى تمام ابعاد زندگانى بشر برنامه ريزى دارد ، اينگونه نيست كه وظيفه انسان فقط عبادت باشد ، ؛ بلكه علاوه بر عبادات به مشكلات اجتماعى نيز توجه كند و در حدّ امكان بار مشكلات را از دوش مردم بىچاره و فقير بردارد .
خصوصيات نيكوكاران
« كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ »
آنان كمى از شب را مىخوابيدند ، شبها مشغول عبادت بودند ، مگر اندكى ، بسيار كم بود شبهاى كه آنان تا صبح خوابيده باشند ، خواب شان كم بوده و بندگى شان زياد . اين آيه مباركه دو قسم معنى شده است .
معنى اول : نظر به ظاهر آيه مباركه ، آنان در شبها بسيار كم مىخوابيدند ؛ مثلًا دوسه ساعت خواب مىكردند و بقيهى از شب را به عبادت خدا مشغول بودند . " هجوع "