مىكند ، از بهشت و نعمتهاى آن صحبت مىكند . در بعض آيات ، با زبان عقل انسان را نصيحت مىكند ، استدلال مىكند .
« أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخالِقُونَ »
آيا اين مردم بدون علت خلق شدهاند ، يا خود شان خالق خود هستند ؟ آيات قرآن عجيب است ؛ يك آيه كوچك و مختصر ، چنان استدلال منطقى و فلسفى مىكند كه انسان را مبهوت مىسازد . آنانىكه الفاظ قرآن را به پيغمبر اسلام صلى الله عليه وآله و سلم نسبت مىدهند سخت در اشتباه هستند ، مگر ممكن است يك آدم امّى و درس نخوانده اين چنين الفاظ منطقى و فلسفى را براى مردم بيان كند ؟ ! اگر هيچ دليل ديگرى وجود نداشته باشد ، همين آيه مباركه به تنهايى براى اثبات كلام خدا كافى است . قرآن مجيد در اين آيه مباركه ، خطاب به مشركين مىفرمايد : شما از سه حالت خارج نيستيد ، يا خود شما خود را خلق كردهايد ! يا بدون سبب بهقول ماديين تصادفاً خلق شدهايد ! يا اينكه خداى قدرتمند و حكيم شما را خلق كرده است .
اين استدلال قرآن بسيار معقول ، منطقى ، فلسفى و قانع كننده است . اگر بگوييم ما خود خلق شدهايم ، اولًا معلول بدون علت محال است ، ثانياً از نظرى عقلى قابل قبول نمىباشد ؛ معمولًا اكثريت مردم اين را مىدانند كه هر حوادثى از خود علت دارد ، حوادث بدون علت را كسى قبول نمىكند ؛ زيرا قانون سببيت و قانون علّيت مورد اتفاق تمام عقلاى جهان بوده و مىباشد . تاكنون كسى سراغ ندارد كه يك حادثه بدون كدام علت و سبب در دنيا به وجود آمده باشد . هركسىكه عاقل باشد معلول بىعلت را نمىپذيرد . مثلًا شما ترازوى را در دست داريد و پلههاى آن نيز باهم مساوى