آنچه را كه خداوند جل جلاله در قرآن بيان داشته همه براى انسانهاست ؛ اگر انسان گناه انجام دهد ، بهخودش ظلم كرده است و به خدا هيچ ضررى نمىرساند . همچنين اگر انسان گناهى انجام ندهد ، نفعش به خودش مىرسد ، براى خدا هيچ نفعى ندارد . دستورات اديان آسمانى براى سعادت و خوشبختى انسانهاست ، دستورات قرآن يك سلسله از واقعيتهاى عينى خارجى است كه انسانها چيزى از آن نمىدانند . قرآن مىفرمايد : مال يتيم را نخوريد كه در شكم شما آتش مىشود . هرچند انسان نسبت به افعال خود مختار است و مىتواند هر كارى را كه ميل دارد انجام دهد ؛ منتهى خداوند جل جلاله براى او هشدار مىدهد كه اگر فلان كار را انجام دهيد ، از خود عواقب دارد . جزاى آن كار در قيامت متوجه شما خواهد شد ؛ بهقول معروف ، هركه خربوزه مىخورد ، بايد پاى لرزش هم بنشيند . خداوند جل جلاله بندگانش را دوست دارد ، ضمن اينكه در دنيا بندگان خود را صاحب اراده و اختيار قرار داده است ، باز هم هشدار مىدهد كه اين راه درست است و اين راه نا درست ، راه خوب و بد را براى انسان معرفى مىكند . به همين دليل در روز قيامت به جهنمىها خطاب مىشود ، صبر كنيد يا نكنيد ، براى شما فرق نمىكند ، در هر صورت شما را آتش جهنم مىسوزاند . در دنيا شما را به صبر سفارش كرديم ؛ ولى شما صبر نكرديد ، در مقابل هواهاى نفسانى خود مقاومت نكرديد ، اكنون فرصت تمام است و شما اين فرصت را از دست داديد ، اكنون صبر براى شما سودى نمىبخشد .
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 345
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٣٤٥