مهم عبادت ، مسائل اجتماعى است كه دين مبين اسلام بر آن تأكيد زياد نموده است . انسان بايد در ابعاد مختلف مسائل اجتماعى و بعضى از مستحبات ديگر نيز سهم بگيرد تا روح او به تكامل برسد ، تكامل روحى براى انسان ممكن نيست ، مگر از طريق عبادت ، توسط عبادت انسان به مقامى مىرسد كه خداوند متعال جل جلاله مىفرمايد :
« إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً »
« 1 » ما تورا در زمين نماينده خود قرار داديم . هدف انسان را مشخص مىكند .
هدف از خلقت كائنات
به همين مناسبت خوب است كه مقدارى هم راجع به تمام كائنات و تمام موجودات جهان مادى و جهان مجرد صحبت كنيم و ببينيم كه هدف آنها چيست ؟ از آيه مباركه ،
« قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى »
« 2 » دانسته مىشود كه تمام چيزهارا خدا خلق نموده و سپس هركدام آنها را بهسوى كمال لايق خودش هدايت فرموده است . اين آيه به اندازه هزار كتاب است ؛ يعنى اگر انسان بخواهد در مورد اين آيه چيزى بنويسد هزار كتاب مىشود . ( در پيش نكته دانان يك نكته صد كتاب است ) براى دانشمندان اين آيه مباركه ، آن قدر وسعت دارد كه قابل تصورشان هم نيست . « ثُمَّ هَدى » تمام قضايا روى اين دو كلمه أخير است . تنها در مورد « ثُمَّ هَدى » اگر صد كتاب هم نوشته شود ، شايد كافى نباشد . معناى ظاهرى آيه : مر بوط به داستان حضرت
هامش
( 1 ) - بقره / آيه 30
( 2 ) - طه / آيه 50