تلاش مىكند و منفعت بدست مىآورد . دنيا براى انسانهاى مؤمن در واقع مدرسه و يا دانشگاه تكامل است ؛ براى اينكه به تكامل دست يابد ، هميشه تلاش مىكند ، رزق حلال بدست مىآورد ، درس مىخواند ، براى بهبود وضعيت اجتماعى تفكر و تعقل مىكند . فرق انسان كافر با انسان مؤمن همين است كه انسان كافر زندگى دنيا را پوچ و بىفايده مىداند ؛ ولى برعكس انسان مؤمن دنيا را محل كسب معنويت و تكامل مىداند . انسان مؤمن در برابر مشكلات صبر دارد و در پيچ و خم زندگانى مقاومت مىكند . مؤمن مىداند كه تمام اين مشكلاتها را براى تكامل و رسيدن به كمال متحمل مىشود . مشكلات زندگانى نفس انسان را تعديل مىكند ، روح انسان را شفاف مىسازد و همين مشكلاتها هستند كه انسان را متوجه خدا مىسازد ، متوجه آخرت مىسازد ، مشكلات زندگانى از نعمتهاى الهىاست كه نفس انسان را پخته مىكند . انسان مؤمن فلسفه تمام مشكلات را مىداند و در هر شرايطى خدا را شكر مىكنند ؛ زيرا مىداند كه به واسطه همين مشكلات تكامل معنوى انسان بدست مىآيد .
عجز و ناتوانى غربىها
برهمين اساس ديدگاه انسانها باهم فرق دارد ، انسانهاى بىدين زندگى دنيا را پوچ و عبث مىدانند و از زندگى خود زود خسته مىشوند ، وقتى خسته شدند ، به ترياك ، به هروئين و امثال آن روى مىآورند . سالانه ميلياردها دالر بىجهت براى مواد مخدر مصرف مىشود و نتيجهى آن نيز جز مشكلات و گرفتارى چيزى ديگرى نيست . در اينصورت حكومتها چهكار مىتوانند ؟ تنها كارىكه حكومتهاى غربى