مىخوردند مقدارى كمى ترياك را مىخوردند و خوب مىشدند . استعمال ترياك تا همين حد وجود داشت . كسى هم به ترياك معتاد نبود . اگر معتاد هم بود ، در هزار نفر يكنفر و يا دو نفر بيشتر معتاد نبود . مردم كشت ترياك داشتند ؛ ولى بسيار كم ، به همان مقدارى توليد مىكردند كه بهعنوان دارو ( دوا ) از آن استفاده كنند . مثل امروز نبود كه به حساب هزاران كيلو و يا دهها تن توليد كنند ، با توجه به اينكه كشت كوكنار هم در آن موقع ممنوع نبود ، مردم كم كشت مىكردند ، چون تقاضا كننده نداشت .
امروز كه مردم كشت گندم ، جو ، جوارى ، برنج ، ماش ، عدس ، لوبيا و ساير حبوبات و همچنين ميوههاى رنگارنگ را كنار گذاشته و همه به كشت كوكنار روى آوردهاند ؟ دليل دارد . دليل عمده آن اين است كه خارجىها از روى عمد مردم را به كشت كوكنار تشويق مىكنند ، تا كشور ما فقير باشد و براى خريد گندم و ساير مواد غذايى دست بهسوى آنان دراز كنند . آنها مىخواهند ما هميشه مثل گداها التماس كنيم كه براى ما مواد غذايى بدهيد . بايد هميشه محتاج آنها باشيم . حتى بعضى از مقامات حكومتى ما نيز طبق بعضى از گزارشها ، به كشت مواد مخدر دست دارند و مردم را به كشت آن تشويق مىكنند . دليل ديگر آن اين است كه اكنون تقاضا براى خريد ترياك زياد است . در غرب جوانها به مواد مخدر معتاد شدهاند ، تقاضاى مصرف مواد مخدر بيش از اندازه زياد شدهاست . به همين دليل يكعده از كشاورزان
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 154
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٥٤