« قالَ فَما خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ »
حضرت ابراهيم عليه السلام بعد از اين بشارت و اينهمه گفتگو ، فكر كرد و باخود گفت : گمان نكنم فرشتهها تنها براى آوردن اين خبر نزد من آمده باشند ؛ زيرا براى رسانيدن اين خبر ، يك نفر آنان كافى بود ؛ براى چه خداوند جل جلاله سه نفر و يا بهقول ديگر ، دوازده نفر را فرستاده است ؟ سپس خطاب به آنان گفت : اى فرستادگان خدا ، مأموريت مهم و عمده شما چيست ؟ فرشتهها در جواب گفتند .
مأموريت مهم فرشتهها
« قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ »
ما بهسوى قوم مجرم فرستاده شدهايم . مراد از قوم مجرم ، قوم لوط است . حضرت لوط عليه السلام پيغمبر بود و از خويشاوندان حضرت ابراهيم عليه السلام بود ؛ منتهى مقام ابراهيم عليه السلام بالاتر از مقام لوط عليه السلام بود ؛ زيرا حضرت ابراهيم عليه السلام از پيامبران اولوالعزم است و مقامش نيز بالا است . حضرت لوط همراه حضرت ابراهيم عليه السلام بود ؛ ولى آنحضرت به لوط عليه السلام دستور داد تا در جاى ديگر رفته و انجام مأموريت كند . حضرت لوط عليه السلام را در شهر " سدوم " كه ظاهراً از مناطق كشور سوريه امروزى بوده است فرستاد و فرمود كه بايد آنجا برود و مردم شهر " سدوم " را تبليغ و ارشاد كند ، تا شايد آنان بهسوى خدا هدايت شوند . وقتىكه حضرت لوط عليه السلام در شهر " سدوم " رفت ، زحمت زيادى كشيد ؛