حالا چه بدانند و چه ندانند آن روز فرا مىرسد ؛ مگر بهتر نيست ، قبل از آنكه فرصت فوت شود ، انسان متوجه خود باشد ؛ براى آينده خود فكر درست و اساسى داشته باشد ، تا در آن روزىكه حساب گرفته مىشود ، بتواند بهطور درست حساب دهد . البته اين موضوع يك بحث بسيار دقيق و علمى مىخواهد و من نمىخواهم اكنون وارد آن بحث شوم ؛ زيرا فهميدن آن براى اكثر مردم عوام كه بينندهى تلويزيون تمدن هستند ، مشكل است . بحثهاى علمى بايد در مدارس و يا مجالس علمى مطرح شود .
آشكارشدن نيتها
« وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ »
آن چيزهاى را كه در دل خود پنهان كرديد در روز قيامت آشكار مىشود . در اينآيه مباركه دو نكته وجود دارد .
نكته اول : گفته شده است كه « حُصِّلَ » از ماده تحصيل است . مثلًا مىگوييم وزارت تحصيلات عالى ، تحصيل در عربى به معنى اين است كه مغز را از پوست بيرون كند و آن را حاصل نمايد . اصل معنى تحصيل همين است كه چيزى را حاصل نمايد .
نكته دوم : گفته مىشود كه كلمه « حُصِّلَ » در مقام استعمال به مرور زمان آهسته آهسته از اين معنى بيرون گرديده و به معنى استخراج آمده است . مطلق استخراج است . لازم نيست كه مغز و پوست باشد ؛ يعنى آن چيزهاى كه در سينههاى انسان است ، ظاهر مىشود . انسان در دنيا حرفهاى زيادى مىگويد ، كلمات خوب و دلنشين را بيان مىكند ؛ اماّ در باطن به فكر منافع شخصى خود است . خصوصاً در عصر حاضر و در دنياى پرخم و پيچ سياست ، عدهاى از استفاده جويان پست فطرت ، پليدترين ارادهها را در باطن خود دارند ؛ وقتىكه در حضور