آرزوى كفّار
« يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ »
مردم همديگر را مىبينند ؛ اينطور نيست كه انسان ديگران را نبيند . ممكن است خودش مستقيم و يا توسط ملائكه ديگران را ببيند . به هرصورت ، تمام مردم يكديگر را مىبينند و دوستان خود را مىشناسند ، فرزند ، برادر ، مادر ، پدر و اقارب خود را همه مىبيند ؛ اما از وحشت و گرفتارى ميدان حساب ، هيچ كس از كسى ديگر سؤال نمىكند . تمام مردم بهحال خود مشغولاند . در واقع از هيبت ميدان حساب ، همه از دوستان خود بيزاراند . از بسكه شدّت و وحشت روز قيامت بر انسانها سنگينى مىكند ، توان اين را ندارند كه از ديگران احوال پرسى نمايند . روابط در روز قيامت فقط در حد ديدن است و در عمل تمام مردم از هم بريده و تنها هستند . قرآن مجيد مىفرمايد : «
وَ كُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً
» « 1 » هركس تنها وارد مىشود . گويا انسان فكر مىكند كه غير از او هيچ كسى ديگر وجود ندارد . البته در مرحله عمل اينگونه است و الّا با توجه به آيه مباركه ، مردم همديگر را مىبينند .
تمام انسانها ، فرد فرد بهصورت تنهايى و با هويت خود وارد ميدان حساب مىشود . همان هويتى را كه از دنيا با خود برده است و به واسطه عمل خود آن را كسب كرده است . هركس با همان هويتى كه دارد حساب مىدهد ؛ چه هويت انسانى ، چه هويت حيوانى ، چه هويت شيطانى ، چه هويت شهوانى ، چه هويت كافر و چه هويت مسلمان . هركس با همان وضعيتى كه از دنيا رفته است وارد ميدان حساب مىشود .
هامش
( 1 ) - قيامت / آيه 5