نه زمان بر خداى متعال جل جلاله مىگذرد و نه مكان براى او مفهوم دارد و او خالق زمان و مكان است و بر همه چيز محيط است .
« وَ نَراهُ قَرِيباً »
رسول من ، آنها روز قيامت را بسيار دور مىدانند ؛ ولى ما آن روز را نزديك مىبينيم .
وضعيت آسمان
« يَوْمَ تَكُونُ السَّماءُ كَالْمُهْلِ »
بهياد آور روزى را كه آسمان مثل مُهل است . مُهل ، يعنى فلز گداخته شده ، مثل اينكه انسان طلا و نقره و ساير فلزات را در كره آتش بيندازد و ذوب شود . در روز قيامت ابتدا نظام مادى بههم خورده و نابود مىشود . زمين غبار مىشود ، جاذبه عمومى از بين مىرود و انرژى خورشيد تمام مىشود . كرات با هم تصادم مىكنند ؛ وقتى كرات بههم خورد و از هم پاشيد ، مثل فلز گداخته شده ديده مىشود . حالا چرا قرآن مجيد ، آسمان را به فلز گداختهشده تشبيه مىكند ؟ دقيق معلوم نيست ؛ ولى ممكن است خصوصيات كرات اينگونه است كه وقتى به هم تصادم مىكنند و كوبيده مىشوند مثل فلز گداخته شده ، ديده مىشود ، والله العالم .
وضعيت كوهها
« وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ »
و كوهها ، مثل پشم رنگين ديده شود . در آيه قبل فرمود كه آسمان مانند مُهل ديده مىشود ؛ اماّ وقتى نوبت به كره زمين مىرسد ، از تعبير ديگر استفاده مىكند . مىفرمايد : مانند عِهن ، يعنى پشم رنگين شده . در بعضى از جاها براى ساختن نمد و ساير مفروشات ، پشم را ابتدا نرم مىكوبد و بعد به صورت مختلف آن را رنگ