عدهاى از مفسرين يقين را بر سه قسمت تقسيم كردهاند :
1 - علم اليقين : چيزى را كه انسان از دور مىبيند ، مثلًا انسان از فاصله دور دودى را مشاهده مىكند و از مشاهده آن دود ، مىفهمد كه در آنجا آتش وجود دارد و دود مربوط به همان آتش است ؛ زيرا از غير آتش دود به وجود نمىآيد . علم اليقين يعنى چيزى را كه انسان به چشم خود نمىبيند ؛ ولى از علائم و نشانههاى آن ، به وجود آن شئ علم پيدا مىكند .
2 - عين اليقين : چيزى را كه انسان به چشم خود مىبيند ، مثلًا مىبيند كه آتش روشن است و شعلههاى آن بهسوى هوا در حركت است . عين اليقين ، يعنى چيزى را كه انسان به چشم خود از نزديك مشاهده مىكند ؛ ولى با دست و يا ساير اعضاى بدن خود آن را لمس نمىكند ، بهواسطهى چشم به وجود آن چيز يقين حاصل مىكند .
3 - حق اليقين : حق اليقين ، يعنى چيزى را كه انسان از نزديك لمس مىكند . مثلًا ، شخصى در نزديكى آتش قرار دارد و حرارت آن به سر و صورت او مىرسد ، صورت و يا دست او توسط حرارت آتش مىسوزد ، گرمى و حرارت آتش را حس مىكند . حق اليقين ، يعنى مشاهدهى چيزى را از نزديك كه 100 % به وجود آن شئ يقين پيدا كند .
حق اليقين ، بالاترين مراحل يقين است كه قرآن مجيد مىفرمايد :
« وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ »
يعنى اگر شما به قرآن عمل كنيد ، يقيناً شما را به حقيقت مىرساند . همانگونه كه انسان حقيقت آتش را از نزديك درك مىكند ، شما نيز اگر به قرآن عمل نماييد حقيقت آن را با وجود خود لمس مىكنيد . امروز اين مطلب