شخصى تأثير مهمى در تكامل روح انسانى دارد و به معنويات او فايده مى رساند .
حتى جهاد كه براى شخص حضرت رسول و ياران او يك امر حياتى محسوب مى شد بازهم در آن قصد قربت و رضاى خدا اعتبار شده و جهادى كه رفتن به آن به واسطه مردم ور ياء كارى باشد در نظر قرآن و اسلام ارزشى ندارد .
در حالى كه تمام قوانين دنيايى حكم مى كرد كه دفاع از جان پيغمبر و مجتمع اسلامى به هر عنوانى باشد بايد پسنديده و معقول باشد و اين نكته بالاترين شاهدى بر وحيانى بودن قرآن است ( خيلى توجه كنيد ) .
همچنين صدقه دادن و انفاق نيز مشروط به قصد قربت و عدم قصد رياء مى باشد و در حالى كه شرط مذكور در هيج قانونى زمينى قابل قبول نيست . و نه فكر انسان مادى تحمل آن را دارد ، اينك به قرآن مقدس توجه فرماييد .
1 -
لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ
( بقره 264 ) .
2 -
يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا
( نساء 142 ) .