در موضوعات تاريخى ، همه جا نظر انسان به صبر و اخلاق و تواضع و طهارت و عفت ، و سرانجام بد كارهاى زشت ، و خوشبختى آخر كار نيكان مى افتد .
بلى جريانات تاريخى به طور زنده در قرآن مطرح شده كه انسان قرن بيست بايد از آن در زندگى خود درس بگيرد و استفاده برد ، به طور نمونه بداستان سليمان و هدهد توجه نماييد و حتى نكات علمى مانند نطق حيوانات در آن به چشم مى خورد ، با التفات به اينكه نظاير اين آيات در قرآن مجيد كه اشاره به موضوعت مهم روز است ، زياد است .
إِنَّ الْمُلُوكَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً .
( نمل / 34 )
زمامداران ( بيگانه ) موقعى كه داخل شهر ( و كشور ) مى شوند آن را ويران و فاسد مى سازند ( يعنى استعمار سبب پسمانى كشور شده و هر مستعمره در لست كشورهاى عقب ماده ( در خال رشد ! ! ! ) نامش قيد مى گردد ) .
و مردم وطن دوست و محترم آن محل را ذليل ( و زندانى و متهم و احيانا نابود مى گردانند ) مى بينيد اين آيه بزرگترين منبع بلا هاى