دليل بيستم : تحريم رياء
در اسلام هر عبادتى كه به واسطه رياء كارى و جلب توجه مردم انجام شود باطل است يعنى وجود آن كار در نظر اسلام مثل عدم آن است بلكه فاعل آن مرتكب فعل حرام شده مستحق عذاب هم مى گردد . اين موضوع حقيقت و واقعيت رسالت حضرت پيامبر و وحى بودن قرآن و اسلام را ثابت مى دارد ؛ زيرا اگر دعوت پيغمبر و قيام او مولد حب رياست ، و هواهاى نفسانى ، و يا تنها اصلاح جامعه مى بود و نه امر خدايى هرگز رياء ممنوع نمى شد ، بلكه به آن امر هم مى شد ؛ زيرا هركسى دوست دارد مورد توجه ديگران قرار گيرد ، و تحريك و تحريك اين غريزه سبب مىشود مردم بيشتر كارهاى موظفه را اجراء كنند و بهتر اطاعت از دستورات رسول اكرم بنمايند ، در نتيجه به تحصيل هدف آن حضرت ( ص ) خوبتر كمك مى شد ، و اين امر بر هيج عاقلى پوشيده و مخفى نيست ، ولى در اسلام كيفيت عمل خيلى اهميت دارد ؛ زيرا كارى كه براى خداوند انجام مىشود نه براى جلب منفعت