دليل هفدهم : زيادى التفات به خداوند متعال
يكى از خصايص عجيبه قرآن كريم كه به طور قطعى انتساب آن را به خداوند ثابت مى سازد ، و احتمال استناد آن را به پيغمبر ( ص ) باطل مى سازد ، كثرت نام بردن خداوند است . در هر قضيه و هر موضع اسم خداوند برده شده به هر كجا از حضرت حق ياد شده ، و كار ها همه به او نسبت داده مىشود حتى در خيلى از آيات چند مرتبه خداوند توصيف و نام برده شده و اين اندازه التفات به خدا از يك بشر متعارف خصوصا فردى كه به فكر تشكيل حكومت و تحكيم رياست و سرگرم معارضه با مخالفين خود باشد ممكن نيست و به ويژه كه محيط هم اين قدر ذكر خدا را تقاضا نداشته باشد .
من در اينجا هرچه بنويسم بازهم نمى توانم اين موضوع را در اذهان خوانندگان عزيز مجسم كنم ، و حقيقت را براى آنان ظاهر سازم .
ولى اطمينان دارم اگر خوانندگان خود شان به قرآن مراجعه كنند ، مقدار زيادى ياد خدا و ذكر آسمان او را ( كه در تمام