بياورند ، و اگر خداوند بخواهد قهرا و جبرا مردم را مؤمن گرداند اين كار از قدرت او بيرون نيست لذا پس از آيه فوق بلا فاصله مى فرمايد اگر خواهيم فرو فرستيم از آسمان آيتى و نشانهاى ، خاضع مىشود گردن هاى آنان براى آن آيه و فورا تسليم مى شوند . « 1 »
در قرآن مجيد بسيار زياد متانت در گفتار ، اعتماد به نفس ، اعتقاد به هدف ، اتكاء به واقعيات ، اجتناب از احساساتو عواطف بى پايه انسانى ، و امثال آنها به چشم مى خورد و مسلما اعتبار اين مزايا از استعداد يك انسان بى سوادى كه ( 14 ) قرن قبل زندگى مى كرده خارج است و حتى در خور حكمرانان تحصيل كرده قرت بيست ما هم ( چنانچه به گوش و چشم خود امروز درك مى كنيم ) نيست .
پس اين سنخ گفتار آيا دليل بارزى بر آسمانى بودن قرآن مجيد
هامش
( 1 ) -إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ .( شعراء 4 ) .